La fragileco de la unua paŝo: Kiam vi ankoraŭ ne estas familio, sed jam pli ol du

Esti paro estas la plej tenera kaj samtempe la plej ŝanceliĝema stato inter viro kaj virino. Vi ankoraŭ ne estas geedzoj, vi ankoraŭ ne estas familio. Vi nur staras sur la sojlo unu de la alia: kiam vi sincere serĉas la homon per la okuloj, kiam vi per la tuta animo volas esti proksime kaj iri al li renkonte, sed interne kunpremiĝas timo — timo hazarde ofendi, perturbi lian trankvilon aŭ esti rifuzita.

Ĝuste sur tiu delikata transiro la nesufiĉa eldiro kaj la fiero faras la plej grandan perfidon — ili devigas la homojn silenti. Pro la timo fari la unuan paŝon kaj konfesi tion, kio okazas en la animo, la homoj perdas altvalorajn tempojn, kiujn ne eblas revenigi.

La Mondo de Paroj komenciĝas per honesteco antaŭ si mem kaj antaŭ la alia. Ĝi estas spaco kreita por tiuj, kiuj volas konstrui unuiĝon por la tuta vivo — kaj do pretas antaŭ ĉio aŭskulti sian propran koron, siajn sincerajn sentojn kaj ĉesi kaŝi ilin malantaŭ silento.