Επιστολή για το όριο που οι γονείς δεν πρέπει ποτέ να διαβούν

Δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη στιγμή που ανοίγεις στους μεγαλύτερους τις πόρτες του σπιτιού σου με καθαρή, ειλικρινή καρδιά, και σε αντάλλαγμα, πίσω από την πλάτη σου, αρχίζουν να υφαίνονται μηχανορραφίες και συνωμοσίες. Όταν οι γονείς ξεχνούν την ουδετερότητα και τάσσονται τυφλά στο πλευρό του γιου ή της κόρης τους ενάντια στον άλλο σύζυγο.

Αναμιγνυόμενοι σε μια ξένη ένωση, οι γονείς συχνά είναι βέβαιοι ότι πράττουν σωστά. Αλλά δεν γνωρίζουν όλη την αλήθεια και δεν συνειδητοποιούν καν τι συντριπτικό, ανεπανόρθωτο πόνο προκαλούν σε έναν άλλο άνθρωπο και πώς ακρωτηριάζουν τις μοίρες των ίδιων τους των εγγονιών, σκίζοντας τον κόσμο τους σε κομμάτια.

Γράφω αυτό το γράμμα ως υπενθύμιση του ύψιστου νόμου της οικογενειακής τιμής: ποτέ μη γίνεστε κριτές στο σπίτι των παιδιών σας. Μη στήνετε ίντριγκες, μη διαιρείτε το αδιαίρετο και μη τους διδάσκετε πώς να ζουν. Η κλήση σας είναι να είστε ένα ήσυχο φως και μια καλή υποστήριξη, όχι μια δύναμη που καταστρέφει ό,τι δεν χτίσατε εσείς.