Mudrosć distancy: Gaž kužde pokolenje ma swój dom a swójo žywjenje

Pśidu lěta, kótarež pšawje pomjenjuju złote — cas, gaž źiśi su južo dorosćone, swóje domy natwarili a du swójeju drogu. Zda se, až to jo wokognuśe dłujko cakaneho měra a kšasneje wobglědowańskeje. Ale kak cesto rowno na tom rožku luźe se zgubiju, wopytajucy dalej žywe žywjenje swójich dorosćonych źiśi.

Prědny a bźezwuměńske pšawidło strowego roda jo jadnore: starše muse žywe wótźělone wót młodeje familije. Kužde pokolenje ma swójo wokšywaśe, swóje urědowanje a swójo njetykajobne teritorium.

Złoty swět w ekosystemje VIA AD ME jo se załožył, aby staršej generaciji zasej wócy na same se wótpórał. To jo rum, źo se zbrašny nadźěl nad cuzymi žywjenjami kóńcy a wašo swójske, spodobne a dłymoke dobywa se zachopijo.