Teritorium swójskeho zmysła: Cym se žywjenje napołnja, gaž źiśi su wótrosli

Cogodla starše tak cesto do wěcow młodych lězu? Dokulaž se boje, w proznym wóstaś, sami ze sobu. Za kulisami Złoteho swěta stoj zadanko, toś tu śišinu z wusokim, plemenitym wopśimjeśim napołniś.

My smy nutśika toś togo ruma pśijazne sale dopomnjeśa, knigły žywjenjowych spomnjeśow, drogi za spokojne sebepóznanje a śopłe refleksije napórali. How móžo cłowjek zdrjałeho starstwa historiju swójskeho žywjenja zběraś, swóju drogu wobmysliś, dłymoku muziku słuchaś a w kóždem swójem dnju wjaselośc namakaś.

Gdy starjejše maju swój wutšobny swět, pótrjebnosć kontrolowaś swóje źiśi se jim zgubijo. Na městno natrěpnosći stupa spokojna sebjewobstaśiwosć.