Wóznowjeśe dowěry: Kak se wucymy familiju znowa natwariś

Familiju natwariś — pósebnje ga, gaž južo znajoś płaśiznu bóleśi a zgubow — jo droga, kótaraž wjeliku wótkłonnosć wupominja. Proces w nutśikownem toś togo swěta was wjeźo wót wobglědniwosći a stracha, stare zmólki znowa cyniś, k měrnej, zdrjatej mocy.

Nejprjej wótejźo nutśikne zdrjewjeśe a pśiwuconje, se sam wóbrońowaś. Pótom pśez wěrne rozgrona, zgromadne ritualy a zhromadne wótekšyśa załožyjoś nowe familijowe gódnoty, w kótarychž se głos kuždego wobglědujo.

A jaden raz se wam zachopijo, až se myslijo, až strach jo za wami: w wašom domje jo měr, swětło a śopło, a pódla was jo cłowjek, z kótarymž glědaśo do jadnogo směra pó swóbnem a cystem wuběrje.