Architektura familijnego wognišća: Tradicije, gódnoty a žywy dialog

Za kadrom Swěta Familije stoj głowny nadawk: wucyś luźi swój dom wót nutśika grěś, a nic jogo fasadow za pśiducych pyšniś. Dano jolic za ramjenjoma wóstawa gorjke dožywjenje zmólkow a rozwjaseśow, dla kótarychž wutšoba se boji znowa wěriś — to rum měkko wrośa zamóžnosć dowěriś.

My smy sem zatwarźili dłymoke familijne praktiki, zamknjone boki zgromadnych celow, kroniki roda a drogi, kótarež pomagaju manźelam a źiśam sebje z nowego boka póznawaś.

Howk se w kóždym krokom twóriśe swóje tradicije, dojadnaśe se wó domowe pšawidła a napóraśeśo to śopłe, njerozdwajobne wobswět, źož nikomu njejo trjeba nosyś maski.