Anatomija maskow: Cogodla smy se wócuśili

To započina se južo w młodosći, gaž tebi prědny raz cuzy scenarij pódawaju: kak ty musyš byś, kak se pšawje zadźeržaś, gdy se wóženiś, wjele źiśi na swět pśińś a kak bjezhibnje wuglědaś. Pózdźej lisćina wuměnjenjow jano rosće: perfektna góspodarka, woblubowana fachowa žeńska, swěśeca maś.

Kuždy raz, gaž swět tebje «pšawemu žywjenju» wucy, ty znowa jadnu masku wobwjazaś. Śěžku, rědnu, socialnje pśipóznatu zbroju. A z časom se pód toś tym śěžkim brěmenim granica zacuśi: źo su twóje wopšawne žedanja a źo su cuze narownane roly?

Stwóriś swój nutśikowny swět — to wóznamjenja kšak po kšaku pómału toś te warstwy wótpóraś. Se njerozbijaś, ale swóju wopšawnosć z pód nasypow cuzych tšachow a wócakanjow wudobywaś.