सोन्याच्या काळांत आपल्या मुळांत परत येवप: आदर जिवंत आसा ती शांतताय

व्हडल्या भुरग्यांखातीर जाणटो पालक जावपाक शिकप एक खाशेलो भितरलो कश्ट आसा. सोन्याच्या संवसारांतलो प्रक्रिया मनशाचो नदर दुसऱ्यांच्या जनेलांतल्यान परत ताच्या स्वताच्या घराकडे मोवाळपणान वळयता.

पयलीं सगळें नियंत्रण करपाची, उपदेश दिवपाची वा लक्ष मागपाची घाईची इत्सा वता. उपरांत आपल्या स्वतंत्रतायेचो, आपल्या आवडींचो, शांत सकाळचो आनी कडू आनी दुख्खांविना उज्वल आठवणींचो रुच येता.

आनी मजगी पुश्तों मदे तो दुर्लभ, कीमती संतुलन स्थापित जाता: हर कोई आपल्या भूभागाचेर रावता, कोणूच दुसऱ्याच्या सीमा मोडना, आनी भेट जाल्यार दोळ्यांनी फकत उबदार, खरे आदर झळकता.