ज्या सीमेचेर आवय-बापूय कधीच पावूंक जायनात, ताचेर बरोवप

जेन्ना तूं ज्येष्ठांक आपल्या घराचे दार उक्तें, निर्मळ आनी खऱ्या काळजान उगडटा, आनी ताच्या बदलाक तुज्या फाटल्यान कट आनी कारस्थानां रचपाक लागतात, तेन्ना परस भयानक कितेंच ना. जेन्ना आवय-बापूय तटस्थताय विसरतात आनी आपल्या पुताचो वा धुवेचो पक्ष घेवन दुसऱ्या जोडीदाराच्या विरोधांत कुड्डेपणान उबे रावतात.

दुसऱ्याच्या संबंधांत हस्तक्षेप करतना, आवय-बापूय चड करून समजतात की ते बरोबर करतात. पूण तांका पुराय सत्य माहीत ना आनी दुसऱ्या मनशाक कितली विध्वंसक, अपरिवर्तनीय पिडा दितात आनी आपल्या नातवां-नातींचें जग फोडून तांचीं नशीबां कशीं विकलांग करतात, हें तांका जाणवूंकय ना.

हां पत्र लिखतां हां रूढ़ी मान-मर्यादा के सर्वोच्च नियम के याद दिलावे खातिर: कदे अपुं जवानां के घर मजिस्ट्रेट बनो नको. साजिश नको रचो, जे बांटे ना जा सकै तेना नको बांटो, अते ओंकां जीवन जीवे बारे नको सिखाओ. तुहाड़ा काम इक शांत रोशनी अते दयालु सहारा बनना ऐ, ना कि इक अशी ताकत जेह्ड़ी ओह् गैर-तुहाड़े बनाया चीज़ां गी तोड़ी दिंदी ऐ.