Duas estremidades de sa maduresa: Intre s'aduladura e s'ingerèntzia distrutiva

Osservende sas relatziones intre generatziones, apo bidu a s'ispissu su matessi drama: cando sos genitores non tenent unu puntu de apògiu propriu, inevitabilmente ruent in una de duas estremidades. Unos incumentzant a s'adulare a sos fìgios, timint de nàrrere una paràula de tropu e giogant ròlos de àteros — petzi pro non si pèrdere, petzi pro chi lis mustrent mancu una gutta de atentzione.

Àteros seberant sa via contrària, ancora prus perigulosa — diventant tropu ativos in sa vida de sa famìlia giovana. Non connoschende ni sas circumstàntzias beras, ni su chi in realidade sutzedet intre duos coros, intrant cun sos cussìgios, sas valutatziones e sos òrdines issoro.

Criando s'architetura de su Mundu Doradu, isco chertare a sa generatzione prus manna sa possibilidade de torrare a sentire sa base issoro interna e de cumprendere chi podent e depent bìvere sa vida issoro. Custu est unu logu serradu de sentidu, in ue sa persone non depet prus fàghere sa corte pro atentzione, nen si cunfirmare a ispèndiu de s'famìlia de is fìgios suos.