دوو توندڕەویی گەیشتن بە پێگەیشتن: لە نێوان ملکەچی و دەستێوەردانی وێرانکەر

کاتێک سەیری پەیوەندییەکانی نەوەکانم دەکرد، زۆرجار هەمان درامام بینیوە: کاتێک دایک و باوکان خاڵی پشتیوانی خۆیان نییە، بە ناچاری دەکەونە یەکێک لەم دوو توندڕەوییە. هەندێکیان دەست دەکەن بە ملکەچی بەرامبەر منداڵەکانیان، دەترسن وشەیەکی زیادە بڵێن و ڕۆڵی ئەوانی تر بگێڕن — تەنها بۆ ئەوەی ون نەبن، تەنها بۆ ئەوەی تۆزێک سەرنجیان پێ بدرێت.

هەندێکی تریش ڕێگای پێچەوانە هەڵدەبژێرن، کە تەنانەت مەترسیدارترە — لە ژیانی خێزانی گەنجدا زۆر چالاک دەبن. نە ئەگەرەکانی ڕاستەقینە دەزانن، نە ئەوەی کە بە ڕاستی لە نێوان دوو دڵدا ڕوودەدات، بە ئامۆژگاری و هەڵسەنگاندن و ڕێکخستنەکانیان دەستێوەردەدەکەن.

لە کاتی دروستکردنی تەلارسازیی جیهانی زێڕین، دەمەوێت بە نەوەی بەرزتر توانای بدەمەوە کە دووبارە هەستی پاڵپشتی ناوخۆیی خۆیان بەرز بکەنەوە و هەست بکەن کە دەتوانن و دەبێت بە ژیانی خۆیان بژین. ئەمە شوێنێکی داخراوی واتایە، کە مرۆڤی تێدا چیتر پێویست ناکات بۆ سەرنجڕاکێشان خۆی بەزەلیل بکات، یان بە دەستێوەردان لە خێزانی منداڵەکانی خۆی خۆی بسەلمێنێت.