Sulat ngadto sa usa nga walay bisan kinsa nga nangutana

Taliwala sa tanan nga makabungol nga kasaba sa sibilisasyon, adunay usa ka makahahadlok, tugnaw nga kahaw-ang: wala gayud bisan kinsa nga nangutana kanimo — unsa man ang gusto nimo?

Walay usa nga interesado sa imong gihilom sa wala pa matulog. Walay usa nga nangutana kung gusto ba nimo nga modagan karon, o kinahanglan ba gayud nimo nga maglikos-likos ug matulog lang. Walay katapusan nga gisugo ka kung unsa ang angay nimong buhaton, apan walay usa nga nangutana sa yano ug sagrado nga pangutana: "Unsa man ang imong gibati karon, hinigugma?"

Kining sulat maoy usa ka pahinumdom: dili ka kinahanglan nga makabaton ug katungod sa pagginhawa. Ang imong mga luha normal. Ang imong kakapoy sagrado. Ang imong kasuko adunay katungod nga mogawas. Tugoti ang imong kaugalingon nga dili hingpit, kondili buhi.