Yetkinliyin iki ifratı: Yaltaqlıqla dağıdıcı müdaxilə arasında

Nəsillərarası münasibətləri müşahidə edərkən tez-tez eyni dramı görürdüm: valideynlərin öz dayaq nöqtəsi olmadıqda, onlar qaçılmaz olaraq iki ifratdan birinə düşürlər. Bəziləri uşaqların qarşısında yaltaqlanmağa, artıq söz deməkdən qorxmağa və özgə rollarını oynamağa başlayırlar — yalnız itməmək üçün, yalnız onlara bir damcı diqqət göstərilsin deyə.

Digərləri isə əks, daha təhlükəli yolu seçirlər — gənc ailənin həyatında həddindən artıq fəal olurlar. Nə həqiqi şəraiti, nə də iki ürək arasında əslində nə baş verdiyini bilmədən, öz məsləhətləri, qiymətləndirmələri və qaydaları ilə müdaxilə edirlər.

Qızıl Dünyanın arxitekturasını yaradarkən mən yaşlı nəslə yenidən öz daxili dayağını hiss etmək və öz həyatlarını yaşaya bildiklərini və yaşamalı olduqlarını duymaq imkanı vermək istəyirdim. Bu, mənanın qapalı məkanıdır ki, burada insan nə diqqət üçün yaltaqlanmalı, nə də öz övladlarının ailəsinə müdaxilə etməklə özünü təsdiqləməlidir.