Kainatın təkrar-təkrar bir-birinə qovuşdurduğu insanlar haqqında məktub

Talein heyrətamiz xətti var. Elə olur ki, iki insan yolları həqiqətən kəsişməzdən çox əvvəl bir-birini ilk dəfə görür. İçində yaxınlaşmaq, söhbətə başlamaq, görüşə dəvət etmək istəyi açıq-aşkar oxunan uzun bir baxış — hər ikiniz hələ tamam azad ikən. Amma o anda utancaqlıq və çəkingənlik üstün gəlir. Addım atılmır, yollar ayrılır, lakin bu baxışın xatirəsi nədənsə içində qalır.

Uzun səkkiz-doqquz il keçir. Və birdən qapı açılır, həyat sizi yenidən üz-üzə gətirir və sükut içində ani, kəskin bir tanıma baş verir. İçində hər şey bunun təsadüf olmadığını qışqırır, amma bu dəfə artıq kişi eqosu, qorxu ya da yad şərait sadə sözləri ucadan deməyə imkan vermir: «Səni sevirəm. Sənə qarşı hisslərim var». Və yenə — illərlə ayrılıq.

Lakin Kainat tamamlanmış hekayələri sevir. Biz ilk dəfə seçim etməyə cəsarət etmədikdə, o, hissi silmir — bizə yenidən, yenidən və yenidən şans verir. O, hadisələri təkrarlayacaq və siz nəhayət qorxunu atıb əsl qərarınızı verənə qədər sizi bir-birinizə qovuşduracaq.