Sözsüz səhifələr: Qışqırıq və sükut hüququ

Hər güclü qadının təntənəli fasadının arxasında həmişə heç kimin bilmədiyi bir otaq gizlənir. Deyilməmiş ağrının yığıldığı, incikliklərin gizləndiyi və qadının ətrafdakı hər kəs üçün daş divar olmaqdan yorulduğu yer.

VIA AD ME mədəniyyətində bir qanun var: burada tamaşa zalı yoxdur. Burada qiymətləndirmə, layk və yad maraqlı gözlər yoxdur.

Bəzən sadəcə susmaq lazımdır. Hərflərin olmadığı, yalnız sənin və pauzanın olduğu yerdə qalmaq. Bəzən isə — səsli fikri buraxmaq: özünlə təkbaşına danışmaq, qaranlıqda ağlamaq, yığılmış qəzəbi boşaltmaq və bilmək ki, bu ruh çığırtısı əbədi olaraq sirr içində möhürlənmiş qalacaq. Təmizlənmə ictimaiyyət qarşısında baş vermir. O, pərdə arxasında, mübarək sükutda baş verir.