'n Wêreld wat met 'n pouse begin

Die internet het eens belowe om mense te verenig, maar het eerder die benoudste en lawaaierigste plein op die planeet geword. 'n Plek waar elkeen elke sekonde jou aandag opeis, standaarde opdring en ander se lewens deur koue skerms beoordeel.

'n Vrou het nie meer nog 'n uitstalvenster nodig om na ander se geluk te kyk nie. Sy het 'n heiligdom nodig om uiteindelik binne-in haarself te kyk.

Hierdie Dagboek begin nie met 'n wegspring of 'n manifes nie. Dit begin met 'n pouse. Vanaf die oomblik wanneer jy die deur toemaak voor die eindelose "jy moet" en in absolute stilte bly. Die proloog is nie nodig vir verduidelikings nie — dit is nodig om 'n eerlike eerste asemteug te neem en te onthou dat jou ware wêreld by jouself begin.